کد اخبار

ابزار هدایت به بالای صفحه

پشتیبانی

تاریخ روز حدیث موضوعی

"بسم الله الرحمن الرحیم"



محمد بن مسلم از امام صادق ع از پدر بزرگوارش از جدّش نقل مى کند که امیر مؤمنان على ع در یک مجلس چهار صد درس از مواردى که کار دین و دنیاى یک مسلمان را اصلاح مى کند به یارانش آموخت: فرمود:حجامت بدن را تندرست و عقل را نیرومند مى کند،عطر زدن به شارب ازاخلاق پیامبر ص و گرامى داشت دو فرشتهء نویسندهء اعمال است.مسواک کردن از کارهایى است که موجب خشنودى خدا و سنّت پیامبر است و دهان را پاکیزه مى کند، و روغن مالیدن پوست بدن را نرم مى کند و قدرت مغز را مى افزاید و مجارى آب را در بدن آسان مى سازد و خشکى پوست را از بین مى برد و رنگ پوست را روشن مى سازد،و شستن سر چرک و گرد و خاشاک را از بین مى برد،مضمضه یعنى آب در دهان گرداندن و استنشاق یعنى آب به بینى کشیدن،سنّت و پاک کنندهء دهان و بینى است.انفیه در بینى کردن مایهء سلامتى سر و تنقیه بدن و از بین برندهء دردهاى سر است.استعمال نوره موجب نشاط و پاکیزگى تن است. کفش نیکو به پا کردن مایهء نگهدارى بدن و یارى به پاکیزگى و نماز است.چیدن ناخن جلوگیرى از درد بزرگ است و روزى را زیاد نموده و آن را جلب مى کند. ستردن موى زیر بغل بوى بد را نابود مى نماید و آن پاکیزگى و سنّت و از جمله مواردى است که پیامبر پاکیزه ص بدان دستور داده است.شستن دست ها پیش از غذا و پس از آن موجب افزایش روزى و زدودن چربى از لباس است و دیده را روشن مى گرداند. شب زنده دارى موجب سلامتى تن و خشنودى پروردگار متعال و خود را در معرض رحمت الهى قرار دادن و چنگ زدن به اخلاق پیامبران است.خوردن سیب موجب پیراستگى معده است.جویدن کندر دندان ها را نیرومند مى کند و بلغم را نابود و بوى دهان را از بین مى برد.نشستن در مسجد پس از طلوع فجر تا طلوع خورشید سریع ترین وسیله در طلب روزى از کوشش در زمین است.خوردن به،موجب تقویت قلب ناتوان است و همو معده را پاکیزه و نیروى دل را مى افزاید و ترسو را شجاع کرده و فرزند را نیکو مى کند.خوردن هر روز ناشتا بیست و یک عدد مویز جز درد مرگ،همهء بیمارى ها را درمان مى کند. آمیزش هر مرد مسلمان با همسرش در شب اول ماه رمضان مستحب است؛زیرا خداوند مى فرماید:«در شب روزه آمیزش با همسرانتان بر شما حلال شده است.» به جز انگشتر نقره،انگشتر دیگر به دست نکنید که پیامبر خدا ص فرمود: «دستى که در آن انگشتر آهن است پاک نمى شود و هر که بر انگشترش اسم خدا نقش کرده به هنگام دستشویى رفتن بایستى آن را از دستى که با آن خود را مى شوید درآورد. هر گاه یکى از شما در آینه مى نگرد بگوید:«سپاس خدایى را که مرا آفرید و نیکو آفرید و به من صورت بخشید و زیبا نگارش کرد و آنچه از دیگران نکوهیده بود درمن آراسته داشت و مرا به اسلام گرامى داشت.»وقتى یکى از شما با برادر مسلمانش رو به رو مى شود براى او خود را بیاراید آن گونه که براى بیگانه خود را آرایش مى کنید و دوست دارید او شما را در بهترین قیافه ببیند. روزهء سه روز از هر ماه که یک چهار شنبه میان دو پنجشنبه باشد و روزهء ماه شعبان، وسوسهء سینه و پریشانى قلب را از بین مى برد.شستن و تمیز کردن محل مدفوع با آب سرد بواسیر را قطع مى کند.شستن لباس اندوه و حزن را از بین برده و همان پاک کننده براى نماز است.هرگز موى سفید را نکنید که آن نور مسلمان است و هر که در اسلام از جوانى به پیرى رسیده و مویش سفید شود روز رستاخیز براى او نور مى گردد. مسلمان در حال جنابت نخوابد،و جز با وضو نخوابد،اگر آبى نیافت با خاک تیمّم کند،زیرا که روح مؤمن به سوى خداى متعال بالا مى رود و خداوند او را پذیرفته و مبارک قرار مى دهد و اگر هنگام مرگش فرا رسیده باشد او را در گنجینهء رحمتش قرار مى دهد و اگر هنگام مرگش فرا نرسیده باشد او را با فرشتگان امینش مى فرستد تا او را به تنش بازگردانند.مؤمن به سمت قبله تف نکند که اگر از روى فراموشى چنین کرد از خداوند متعال آمرزش بخواهد.مرد در محل سجده فوت نکند،و غذایش را فوت نکند و آشامیدنى خود را فوت نکند و نیز در تعویذ دعاى بازوبند خود فوت نکند.مرد در وسط راه نخوابد و از پشت بام در هوا ادرار نکند و در آب گرم ادرار نکند اگر چنین کرد و مشکلى براى او پیش آمد جز خودش را سرزنش نکند؛زیرا که آب و هوا اهلى دارند.مرد به رو نخوابد و اگر کسى را دیدید که به رو خوابیده بیدارش کنید و نگذارید.و هیچ یک از شما با حالت کسالت و چرت به نماز نایستد،و در نماز به خود نیندیشد که در پیشگاه خداى بزرگ خود است و تنها براى بنده آن نمازش پذیرفته است که با حضور قلبش اقامه کند.آنچه را که از سفره بیرون مى افتد بخورید که شفاى هر دردى به اذن خداست براى هر کسى که بدان شفا جوید.هر گاه یکى از شما غذایى بخورد و انگشتانى که بدان غذا خورده بلیسد خداوند بزرگ مى فرماید: خدا تو را برکت دهد.لباس پنبه اى بپوشید که همان لباس پیامبر خدا ص بود که لباس ما نیز هست و ما لباس مو و پشم نمى پوشیم مگر آن که علّتى داشته باشد.و فرمود:خداوند زیباست و زیبایى را دوست مى دارد و دوست دارد که اثر نعمت خود را در بنده اش ببیند. با خویشان خود پیوند داشته باشید گر چه به سلام کردن باشد،خداوند متعال مى فرماید:«از خدایى که مورد بازخواست از او و خویشان هستید،بیم داشته باشید که به راستى خداوند بر شما رقیب و دیده بان است.»روز خود را با گفتار چنین و چنان و چنین و چنان کردیم نگذرانید،چرا که به همراه شما نگهبانانى است که شما و ما را نگهبانند. خدا را در همه جا به یاد آورید که او با شماست.بر محمد و خاندان او صلوات بفرستید؛چرا که خداوند متعال به هنگام یاد محمّد و دعاى بر او و رعایت او،دعاى شما را مى پذیرد. غذاى گرم را بگذارید تا خنک شود؛چرا که چون غذاى گرمى به پیامبر خدا ص تعارف کردند فرمود:«بگذارید تا خنک شود و بشود آن را خورد،خداوند آتش را غذاى ما قرار نداده و برکت در غذاى خنک است.» به هنگام دفع ادرار،به سمت هوا و رو به باد ادرار نکنید.به کودکانتان چیزى بیاموزید که خدا به وسیلهء آن به آنها سود دهد،نکند که مرجئه عقاید خود را بدان ها تحمیل کنند.زبان خود را نگهدارید و سلام کنید تا سود ببرید.کسانى که شما را امین دانسته و امانت سپردند،امانتشان را برگردانید گرچه کشندگان فرزندان پیامبر باشند. آنگاه که وارد بازار شدید و به هنگام اشتغال مردم خدا را بسیار یاد کنید،زیرا که کفّاره گناهان شماست و موجب زیادتى حسنات مى شود و در زمرهء غافلان نوشته نشوید. آنگاه که ماه رمضان فرا رسید سزاوار نیست که بنده سفر کند؛چرا که خداوند مى فرماید:«پس هر کس از شما ماه رمضان را درک کرد بایستى روزه بگیرد.»در شرابخوارى و مسح بر کفش تقیّه نیست. بپرهیزید از این که در مورد ما غلوّ کنید،بگویید ما بندگان پرورده ایم و در فضل ما هر چه مى خواهید بگویید.هر که ما را دوست مى دارد بایستى طبق رفتار ما رفتار کرده و از ورع و پاکدامنى یارى گیرد.زیرا که ورع بهترین کمک در امور دنیایى و آخرتى است.با خرده گیران ما همنشینى ننمایید و در نزد دشمنان ما،با آشکار کردن دوستى ما از ما مدح نکنید تا در نزد پادشاهانتان خود را خوار نسازید.خود را به راستگویى ملزم کنید که رهایى بخش است و بدان چه در پیشگاه خداست رغبت نشان دهید و طاعت خدا را بجویید،و بر آن شکیبا باشید.چقدر زشت است که مؤمن با بى آبرویى وارد بهشت شود،در آنچه از پیش فرستادید در روز رستاخیز به امید شفاعت ما نباشید، خودتان را در روز رستاخیز در میان دشمنانتان رسوا نسازید و در نزد آنان به خاطر متاع پست دنیا،منزلت والاى خود را در پیشگاه خدا تکذیب ننمایید.به آنچه خدا دستور داده چنگ زنید که میان یکى از شما و آن چه آرزو مى کند دوست مى دارد،فاصله اى جز این که قاصد خدا مرگ نزد او بیاید نیست و آنچه در نزد خداست بهتر و ماندگارتر است و مژده اى از جانب خدا به مؤمن مى رسد و چشمش روشن گشته و دیدار خدا را دوست مى دارد.برادران ناتوان خود را تحقیر نکنید،زیرا که هر کس مؤمنى را تحقیر کند خداوند او را با وى در بهشت گردهم نمى آورد مگر این که توبه کند، آنگاه که دانستى برادر مؤمنت به تو حاجتى دارد،پیش از اظهارش،حاجتش را روا کن و با یک دیگر همکارى،مهربانى و بخشش کنید و همچون منافقى که توصیف مى کند ولى انجام نمى دهد،مباشید.ازدواج کنید،زیرا پیامبر خدا ص مواقع بسیارى مى فرمود که:«هر کس مى خواهد از روش من پیروى کند،بایستى ازدواج کند که همانا از رویه هاى من ازدواج کردن است،و فرزند بخواهید که من در روز رستاخیز به فزونى شما بر دیگر امّت ها افتخار مى کنم،از شیر دادن زنان زناکار و دیوانه به فرزندانتان خوددارى کنید که شیر آثارش را سرایت مى دهد.از خوردن گوشت پرنده اى که سنگدان،خارپس پا و چینه دان ندارد دورى کنید و از خوردن گوشت هر درندهء نیش دار و پرندهء چنگال دار بپرهیزید و سپرز نخورید که محل تجمّع خون کثیف است.لباس سیاه نپوشید که لباس فرعون است.از غدّه هاى گوشت اجتناب کنید که رگ بیمارى جذام را تحریک مى کند. در دین قیاس نکنید که برخى از احکام دین قیاس پذیر نیست و به زودى گروهى خواهند آمد که قیاس مى کنند و آنان دشمنان دین هستند و نخستین کسى که قیاس کرد ابلیس بود،و کفش هاى ویژه اى که دو طرفش یکسان است نپوشید که کفش فرعون است و او نخستین کسى است که چنین کفشى پوشید.با شراب خواران مخالفت کنید و خرما بخورید که در آن شفاى هر بیمارى است.از گفتار پیامبر خدا ص پیروى کنید که فرمود:«هر کس یک در،جهت درخواست از دیگران به روى خود باز کند،خداوند درى از نادارى و فقر به روى او مى گشاید.» بیشتر آمرزش بخواهید که روزى را براى شما جلب مى کند.هر چه از کارها در توان دارید پیش فرستید که فرداى رستاخیز آن را خواهید یافت.از جدال و بگو مگو بپرهیزید که تردید به بار مى آورد.هر کسى به پروردگار بزرگش نیاز و حاجتى دارد بایستى در سه وقت آن را بخواهد:ساعتى در روز جمعه و به هنگام زوال آفتاب،و آنگاه که باد مى وزد که درهاى آسمان گشوده مى شود و رحمت فرود مى آید و پرندگان آواز مى کنند و ساعتى در پایان شب به هنگام دمیدن سپیده که دو فرشته فریاد مى زنند:آیا توبه کننده اى هست که از او توبه پذیرفته شود؟آیا درخواست کننده اى هست که به او عطا شود؟آیا حاجتمندى هست که حاجتش برآورده شود؟پس دعوت خدا را پاسخ دهید و روزى را میان سپیده دم تا برآمدن آفتاب بخواهید که در خواستن روزى از کوشش در زمین سریع تر اثر مى کند و این همان ساعتى است که خداوند روزى را میان بندگانش تقسیم مى کند.منتظر فرج و گشایش باشید!و از رحمت خدا نومید مگردید،زیرا که محبوب ترین اعمال به سوى خدا انتظار فرج و گشایش است،مادامى که بندهء مؤمن بدان پاینده است.آنگاه که دو رکعت نماز بامداد را گزارید به خدا توکل کنید که در آن هنگام بهره ها عطا مى گردد.با شمشیر وارد حرم نشوید،کسى از شما به هنگام نماز شمشیر پیش روى خود نگذارد که قبله امن است. آنگاه که به سوى خانهء خدا بیرون شدید حجّتان را با زیارت پیامبر خدا ص و همچنین با زیارت قبرهاى دیگرى که خداوند حقّ آنها و زیارتشان را براى شما لازم نموده به پایان ببرید که ترک آن جفا و ناسپاسى است و بدین عمل مأمورید و در کنار آن قبور روزى بخواهید.و گناهان اندک را کوچک نشمارید؛زیرا که اندک شمرده مى شود آید تا بزرگ گردد. و سجده را طول دهید که هیچ عملى بر شیطان سخت تر از آن نیست که ببیند فرزند آدم در سجده است؛چرا که او مأمور به سجده شد و عصیان کرد؛ولى آدم بدان مأمور شد و اطاعت کرد و نجات یافت. بسیار به یاد مرگ و روزى که از قبرهاى خود بیرون مى شوید و در پیشگاه خداى متعالى مى ایستید باشید که یاد مرگ مصیبت ها را بر شما آسان مى سازد.هر گاه چشم یکى از شما درد گرفت آیة الکرسى را به نیّت این که بهبود مى یابد بخواند،ان شاء اللّه بهبودى خواهد یافت.از گناهان دورى کنید که هیچ بلا و کمبود روزى نیست؛مگر این که از ناحیهء گناه است.حتى خراش در بدن،به رو بر زمین خوردن و مصیبت. خداوند متعال مى فرماید:«آنچه مصیبت به شما مى رسد نتیجهء عملکرد شماست و خدا از بسیارى مى گذرد».آنگاه که بر کنار سفرهء غذا نشستید،زیاد خدا را یاد کنید و سرکشى ننمایید،زیرا که آن نعمتى از نعمت هاى خدا و روزى اى از روزهاى او است که سپاسگزارى و ستایش از آن بر شما واجب است.پیش از آنکه نعمتى از دست شما برود با آن نیکویى کنید که نعمت از دست مى رود و در مورد رفتارى که صاحبش با او کرده،علیه او گواهى مى دهد.کسى که از خداوند متعال به روزى اندک راضى و خشنود باشد،خداوند نیز از او به عمل اندک راضى مى گردد.بپرهیزید از این که در اعمالتان کوتاهى نمایید که حسرت خواهید برد.آنگاه که حسرت سودى نداشته باشد. آنگاه که در میدان کارزار با دشمن رو به رو شدید،کمتر سخن گفته و بسیار به یاد خدا باشید و پشت به دشمن ننمایید که پروردگارتان را به خشم آورده و سزاوار غضب او خواهید بود.و آنگاه که دیدید کسى از برادران شما در جنگ زخمى شده یا وامانده گشته یا کسى را دیدید که دشمن شما به او طمع کرده با جانفشانى به او نیرو ببخشید. هر چه مى توانید کار نیک انجام دهید که از مرگ هاى بد حفظ مى کند.هر کس از شمابخواهد که بداند مقام و منزلت او در پیشگاه خداوند چگونه است،بایستى ببیند که مقام خداوند در نزد او به هنگام گناه چقدر است که مقام او نیز در پیشگاه خدا چنین خواهد بود.بهترین چیزى که مرد در خانهء خود براى خانواده اش مى گیرد گوسفند است.پس هر کس یک گوسفند در خانه اش باشد،فرشتگان هر روز یک مرتبه او را تقدیس مى کنند.و هر که در خانه اش دو گوسفند داشته باشد فرشتگان هر روز دو مرتبه او را تقدیس مى کنند و همین گونه در سه گوسفند،مى گویند:به شما برکت داده شود.هر گاه مسلمانى ناتوان گردید گوشت با شیر بخورد که خداوند متعال در آن دو نیرو قرار داده است.آنگاه که قصد حج کردید خرید برخى از نیازمندى هایى که در سفر به شما نیرو مى بخشند پیش بیندازید که خداوند متعال مى فرماید:«اگر قصد خروج داشتند ساز و برگ آن را آماده مى کردند.» و هر گاه یکى از شما در آفتاب بنشیند،پشت به آن نماید که آفتاب بیمارى درونى را آشکار مى سازد.و چون رحل سفر به سوى بیت اللّه الحرام بستید بیشتر،به خانهء خدا نگاه کنید که خداوند یک صد و بیست رحمت در کنار خانهء محترم خویش دارد که شصت رحمت از آنها،ویژهء طواف کنندگان،چهل رحمت از آن نمازگزاران و بیست رحمت دیگر از آن نگاه کنندگان است.در کنار ملتزم محلى میان در کعبه و حجر الأسود آنچه از گناهانتان را به یاد دارید اعتراف کنید و در عوض آنچه فراموش کرده اید بگویید:«و آنچه نگهبانان تو براى ما نگاه داشته و ما فراموش کرده ایم بر ما بیامرز»؛زیرا هر کس که در این محل به گناهش اعتراف کند و آنها را بشمارد و به یاد آورد و از خدا آمرزش بخواهد بر خداوند متعال لازم است که او را بیامرزد.پیش از فرود آمدن بلا دعا کنید که درهاى آسمان در پنج وقت براى شما باز مى گردد.هنگام بارش باران،به هنگام جهاد،هنگام اذان و هنگام قرائت قرآن،هنگام ظهر و هنگام سپیده دم.هر کس از شما مرده اى را غسل مى دهد پس از پوشانیدن کفن هاى او خود غسل کند، کفن ها را با بخور عطر آگین نکنید و جز با کافور مرده هایتان را خوشبو نسازید که مرده به منزلهء کسى که احرام بسته است.به کسان خود دستور دهید که بر سر جنازه سخن نیکو بگویند،زیرا آنگاه که پدر بزرگوار حضرت فاطمه دخت محمّد ص از دنیا رفت،همهء دختران بنى هاشم با او هم ناله شدند.آن حضرت فرمود:شمارش اوصاف میّت را کنار بگذارید و دعا کنید. مرده هایتان را زیارت کنید که آنان به زیارت شما شادمان مى گردند و هر کسى حاجت خود را در کنار قبر پدر و مادرش پس از آن که به آنان دعا کرد از خدا بخواهد. مسلمان آیینهء برادر دینى خود است،پس هر گاه لغزشى از برادر خود،دیدید بر علیه او نباشید؛بلکه براى او همچون خودش باشید و او را راهنمایى کرده اندرزش داده و با او مهربانى کنید.مبادا اختلاف کنید که رشتهء الفت شما از هم گسیخته مى گردد.میانه روى را مراعات کنید تا پیشرفت کرده و امیدوار شوید.هر کس از شما با حیوان چهارپایى به مسافرت رفت،آنگاه که به منزلى رسید،نخست به آن حیوان آب و علف بدهد.به صورت چهارپایان نزنید که آن تسبیح پروردگار خود را مى گوید.و هر کس از شما در سفر گم شد یا بر جان خود بیم داشت،پس فریاد زند:«اى صالح!به فریادم برس.»که در میان برادران جنّى شما جنّى به نام صالح است که به جهت شما شهرها را مى گردد و خود را وقف خدمت گزارى براى شما نموده است.پس آنگاه که صدا را بشنود پاسخ مى دهد و گم شدهء شما را راهنمایى نموده و مرکب او را که فرار نموده نگاه مى دارد.هر کس از شما به جان خود یا گوسفندانش از حملهء شیر بیم داشته باشد،خطى به دور آنان کشیده،بگوید:«خداوندا!اى پروردگار دانیال و چاه و پروردگار هر شیر ژیانى،مرا و گوسفندان مرا نگهدارى فرما».و هر کس از شما از عقرب بترسد،این آیات را بخواند:«سلام بر نوح در جهانیان،به راستى که ما این گونه به نیکوکاران پاداش مى دهیم،بى تردید او از بندگان مؤمن ماست».هر کس از شما از غرق شدن بیم داشته باشد،بخواند:«به نام خدا به جریان گاه و لنگرگاه آن،به راستى که پروردگار من آمرزنده و مهربان است،به نام خدایى که پادشاه بر حق است،حق معرفت خدا را نشناختند و زمین تماما در روز رستاخیز در قبضهء قدرت اوست و آسمان ها پیچیده شده در دست قدرت اوست،پاک و منزّه و بزرگ است از آنچه شرک ورزان نسبت مى دهند.» در هفتمین روز از تولّد فرزندانتان براى آنان عقیقه گوسفند قربان کنید و آنگاه که موى سرشان را تراشیدید،هم وزن آن نقره به مسلمانى صدقه بدهید،که پیامبر خدا ص در بارهء امام حسن و امام حسین ع و دیگر فرزندانش چنین رفتارى کرد.هر گاه به دست سائلى چیزى دادید،از او بخواهید که براى شما دعا کند.که دعاى او در بارهء شما پذیرفته؛ولى در مورد خودش پذیرفته نیست،چرا که آنان دروغ مى گویند.و هر که دستش به دست سائل مى رسد دست خود را به طرف دهانش آورده و ببوسد که صدقه پیش از آن که در دست سائل قرار گیرد،در دست خداوند متعال مى گیرد،آن سان که خداوند مى فرماید:«آیا نمى دانند که خداست همو که توبه را از بندگانش پذیرفته و صدقه ها را مى گیرد.» شامگاهان صدقه دهید که صدقه در شب آتش خشم پروردگار بزرگ را خاموش مى سازد. سخن گفتن را از اعمالتان به حساب آورید،سخن شما جز در خیر و نیکى کمتر گردد.آنچه خداوند به شما روزى داده،انفاق کنید که انفاق کننده به منزلهء جهادکنندهء در راه خداست.پس هر کس یقین کند که هر چه انفاق مى نماید عوض دارد،کوشش کرده و جان خود را به سخاوت وادار مى سازد.هر کس یقین داشته باشد؛سپس تردید نماید به دنبال یقینش برود که شکّ یقین را نمى شکند.گواهى دروغ ندهید و بر سر سفره اى که در آن مى خوارى مى شود ننشینید،که بنده نمى داند که جانش کى گرفته مى شود.هر گاه یکى از شما بر سفرهء غذا نشست، همچون بندگان نشیند و به طور حتم نبایستى یک پاى خود را روى پاى دیگرش بیندازد و چهار زانو بنشیند که خداوند چنین نشستن را دشمن مى دارد و صاحبش را دشمن مى دارد.شام پیامبران پس از نماز عشا است و شام خوردن را ترک نکنید که ترک آن موجب ویرانى تن است.تب،پیش آهنگ مرگ و زندان خدا در روى زمین است که از بندگانش هر کس را که بخواهد در آن زندانى مى کند و همان تب گناهان را مى ریزد همان گونه که کرک از کوهان شتر مى ریزد.همهء دردها از درون تن است مگر زخم و تب که این دو از بیرون وارد بدن مى شوند.حرارت تب را با بنفشه و آب سرد بشکنید که حرارت آن از گرماى دوزخ است.مسلمان تا زمانى که بیمارى بر تندرستى او چیره نشده به درمان نمى پردازد. دعا قضاى حتمى خدا را برمى گرداند،پس آن را به عنوان ساز و برگ دفاعى خود قرار دهید.براى وضو پس از طهارت ده حسنه است،پس خود را پاکیزه نگهدارید.از کسالت و تنبلى بپرهیزید که هر کس تنبلى ورزد،حق خداوند متعال را نمى پردازد. بوى بد گندیده اى را که آزار مى دهد با آب پاکیزه نمایید.خودتان را بازرسى نمایید که خداوند متعال از میان بندگانش کسى را که کثیف است،به گونه اى که هر کس در کنار او مى نشیند از کثافت او روى گردان مى شود،دشمن مى دارد. مرد نبایستى در نمازش باریش خود و یا چیزى که او را از نماز مشغول مى سازد، بازى کند.به کار خیر پیش از آن که به کار دیگرى سرگرم شوید،پیشى گیرید.مؤمن خود در ناراحتى است ولى مردم از او در آسایش اند،بیشتر سخنان شما بایستى یاد خدا باشد.از گناهان حذر کنید که بنده چون گناه کند روزى اش از او حبس مى گردد.بیماران خود را با صدقه درمان کنید.دارایى خودتان را با پرداخت زکات بیمه کنید،نماز مایهء نزدیک و تقرّب هر فرد پرهیزکارى است.حج جهاد هر فرد ناتوان است.جهاد زن،خوب شوهر دارى کردن است،فقر و نادارى همان مرگ بزرگ است،کمى خانواده یکى از دو آسایش است. اندازه نگهداشتن در زندگى نیمى از زندگى است.اندوه نیمى از پیرى است.هر که میانه روى کرد،تهیدست نشده و هر که مشورت کرد،به زحمت نیفتاد.کار نیک جز در نزد شرافتمند و دین دار شایسته نیست.هر چیزى میوه اى دارد و میوهء کار نیک، شتاب در انجام آن است.کسى که به عوض یقین دارد،در عطیّه بخشنده مى گردد.هر کس به هنگام معصیت دست غم بر ران هایش بزند پاداشش از بین مى رود.برترین اعمال انسان انتظار فرج و گشایش از جانب خداست.کسى که پدر و مادرش را محزون کند،در واقع عاقّ آنان شده است،روزى را با صدقه دادن فرود آورید،پیش از ورود بلا،امواج بلا را با دعا از خود دور سازید،که سوگند به آن که دانه را شکافته و مردم را آفریده!بلا به مؤمن سریع تر از ریزش سیل از بالاى تپه به پایین آن و از دویدن استرها مى رسد.از خداوند از سختى بلا،عافیت بخواهید که بلاى سخت دین را از بین مى برد. خوش بخت کسى است که از دیگرى پند پذیر شود،خودتان را با اخلاق نیکو تربیت کنید،زیرا که بندهء مسلمان به وسیلهء حسن خلقش به درجهء کسى مى رسد که روزها روزه و شب ها به عبادت مى ایستد.کسى که شراب خوارى کند و بداند که آن حرام است، خداوند او را از خبال که چرک و خونى است که از گناهکاران و زنان زناکار مى ریزد سیراب مى کند،گرچه آمرزیده شود.در معصیت نذر درست نیست و در قطع پیوند خویشاوندى سوگند صحیح نیست، دعوت کننده به کار نیک بدون انجام آن همچون تیراندازى است که بدون زه کمان کشد.زن مسلمان بایستى خود را براى همسرش خوشبو سازد،کسى که در راه دفاع از دارایى خود کشته شود،شهید است.فرد مغبون نه مورد ستایش قرار مى گیرد و نه پاداشى دارد.سوگند فرزندان بدون اجازهء پدر و سوگند زن بدون اجازهء همسرش صحیح نیست.یک روز تا هنگام شب نبایستى زبان از سخن فرو بست،به جز یاد خدا. پس از هجرت از بیابان نشینى نبایستى دوباره بیابان نشین شد،و پس از فتح و پیروزى هجرتش صحیح نیست.تجارت پیشه کنید که بى نیازى شما از آنچه به دست مردم است در آن است.و خداوند بندهء با حرفهء امین را دوست مى دارد.هیچ عملى در پیشگاه خدا از نماز محبوب تر نیست،پس هیچ کارى از کارهاى دنیا شما را از اوقات نماز مشغول نسازد؛زیرا که خداوند گروهى را نکوهش کرده و فرموده:«کسانى که از نمازشان بى خبرند»یعنى آنان از نمازشان غافل بوده و اوقات آن را سبک مى انگارند. بدانید که نیکوکاران از دشمنانتان براى یک دیگر ریا مى کنند؛ولى خداوند متعال به آنان توفیق نمى دهد و جز عمل خالص نمى پذیرد.عمل نیک کهنه نمى شود،و گناه فراموش نمى گردد و خداوند بزرگوار با کسانى است که پرهیزکار بوده و کسانى که نیکوکار هستند. مؤمن برادر خویش را فریب نمى دهد و به او خیانت نمى ورزد و او را تنها رهایش نمى کند و متّهمش نمى سازد و به او نمى گوید:من از تو بیزارم، در مورد اشتباهى که از برادر دینى تو سرزده در جستجوى یافتن عذرى باش و اگر عذر واقعى بر آن نیافتى،عذرى دیگر بر آن بتراش.از جاى کندن کوه ها آسان تر از کندن حکومتى است که هنوز وقتش باقى است.و از خدا یارى بجویید و شکیبا باشید؛زیرا که زمین از آن خدا است،به هر که بخواهد از بندگانش مى دهد و سرانجام از آن پرهیزکاران است.پیش از فرا رسیدن کار شتاب نکنید که پشیمان مى شوید.و پایان کار را طولانى نبینید که دل هایتان سخت مى گردد.به ناتوانانتان رحم نمایید و با مهرورزى به آنان در پى رحمت از خدا باشید.از غیبت مسلمان بپرهیزید که مسلمان غیبت برادر مسلمانش را نمى کند که خداوند متعال از این کار باز داشته و فرموده:«برخى از شما غیبت برخى دیگر را ننماید،آیا کسى از شما دوست دارد که گوشت برادر خود را که مردار است بخورد؟»مسلمان در حال نماز که در پیشگاه خداوند متعال ایستاده،دست هایش را روى هم نمى گذارد که خود را به اهل کفر یعنى مجوس شبیه سازد،هر کدام از شما که بر سر سفرهء غذا مى نشیند،بایستى همچون بنده بنشیند و بر روى زمین غذا بخورد و ایستاده نیاشامد. هر گاه یکى از شما در حال نماز به جاندارى آزار رساننده برخورد،بایستى آن را زیر خاک کرده و آب دهان به آن بیندازد،یا در گوشهء لباس خود بپیچد تا نمازش پایان یابد.برگرداندن صورت به طور کامل از قبله نماز را باطل مى سازد و کسى که چنین کرد،شایسته است که نماز را با اذان و اقامه و تکبیر از نو آغاز کند.هر کس یازده مرتبه پیش از دمیدن آفتاب سورهء«قل هو اللّه احد»و به همان تعداد سورهء«انا انزلناه»را پیش از طلوع آفتاب بخواند،آن روز گناهى از او سر نمى زند؛گرچه شیطان در مورد او بکوشد.از کج روى در دین و از پیروزى مردان بى دین بر شما به خدا پناه ببرید.هر کس از ما تخلّف کند نابود مى شود.کوتاه بودن لباس مایهء پاکیزگى آن است که خداوند متعال مى فرماید: «لباست را پاکیزه کن»یعنى دامنت را کوتاه کن.خوردن انگشتى از عسل موجب شفاى از هر دردى است،خداوند متعال مى فرماید:«از شکم زنبوران شیره اى بیرون مى آید که رنگ هاى گوناگون دارد و در آن براى مردم شفاست.»و این شفا به همراه خواندن قرآن است. و جویدن کندر بلغم را ذوب مى کند،در آغاز غذا خوردن،نخست با نمک شروع کنید که اگر مردم مى دانستند که نمک چه خاصیّتى دارد،آن را بر داروى تریاق تجربه شده ترجیح مى دادند و برمى گزیدند،کسى که غذایش را با خوردن نمک آغاز کند هفتاد درد او از آنچه جز خدا نمى داند از بین مى رود.در فصل تابستان بر شخص تب دار آب خنک بریزید که حرارت آن را آرام مى کند.در هر ماه سه روز روزه بگیرید که برابر با روزهء یک عمر است.و ما دو پنجشنبه را که یک چهار شنبه در میان آن دو است روزه مى گیریم،زیرا که خداوند دوزخ را در روز چهارشنبه آفریده است.هر گاه یکى از شما در پى حاجتى است،بامداد روز پنج شنبه اقدام کند که پیامبر خدا ص فرمود:«خدایا!روز پنجشنبه را براى امّت من مبارک گردان.»و آنگاه که مى خواهد ازخانه بیرون آید،آیه هاى آخر سورهء آل عمران و آیة الکرسى و سورهء«انّا انزلناه»و سورهء حمد را بخواند که حوائج و نیازهاى دنیایى و آخرتى او روا خواهد شد.بر شما باد که لباس هاى ضخیم بپوشید که هر کس لباس نازک بپوشد،دینش هم نازک و ناتوان خواهد شد. هیچ کدام از شما با لباس بدن نما در برابر خداوند متعال نایستد.به سوى خداوند متعال توبه نمایید و خود را در محبّت او وارد سازید؛چرا که خداوند متعال توبه کنندگان و پاکیزگان را دوست مى دارد و مؤمن همواره توبه کننده است.هر گاه مؤمنى به برادرش بگوید:اف،رشتهء برادرى بین آن دو بریده مى شود و اگر به او بگوید:تو کافرى،یکى از آن دو کافر مى گردد.و هر گاه برادرش را متّهم سازد،اسلام در دل او همچون آب شدن نمک در آب،حل مى شود.در توبه براى کسى که توبه کند،باز است.پس به سوى خدا توبهء خالص نمایید،باشد که پروردگارتان گناهان شما را بپوشاند.و آنگاه که پیمان بستید،به پیمانتان وفا کنید که هیچ نعمت و نشاط زندگى از بین نرفته مگر به وسیلهء گناهانى که مرتکب شده اند،و بى تردید خداوند نسبت به بندگانش ستم روا نمى دارد.و اگر آنان در آن هنگام با دعا و زارى به استقبال آن مى رفتند نعمتشان زایل نمى شد و اگر آنان به هنگام فرود نعمت و زوال نعمت با نیّتهاى راستین به سوى خدا پناه برده و سستى نکرده و زیاده روى نمى کردند،البته خداوند هر فسادى را براى آنان اصلاح مى کرد و هر شایسته اى را براى آنان باز مى گرداند.و هر گاه عرصه بر مسلمانى تنگ شد،از پروردگارش شکوه نکند؛بلکه به سوى پروردگارش که کلیدهاى کارها و تدبیر آن به دست اوست شکایت برد.در هر کس یکى از سه چیز است:فال بد زدن،تکبر و آرزو؛پس هر گاه یکى از شما فال بد زد به آن اعتنا نکرده و کارش را ادامه داده و خدا را به یاد آورد.و هنگامى که از تکبر ترسید،با بنده و نوکر خود هم غذا شده و گوسفند را خود بدوشد.و چون آرزو کرد از خداوند متعال بخواهد و به سوى او زارى کرده و نفسش او را به گناه وادار نسازد.با مردم آن اندازه که شناخت دارند،معاشرت کنید و از آنچه که نمى شناسند واگذارید و آنها را بر خود و ما مشورانید که امر ما دشوار و سخت است و به جز فرشتهء مقرّب یا پیامبر مرسل یا بنده اى که خداوند دلش را براى ایمان آزموده،کسى نمى تواند آن را تحمّل کند.آنگاه که شیطان دل یکى از شما را وسوسه کرد،بایستى به خدا پناه برده و بگوید به خدا و پیامبرش ایمان آورده و دینم را به او خالص گردانیدم.و هر گاه خداوند متعال به مؤمنى لباس نو پوشاند،وضو گرفته و دو رکعت نماز بخواند،که در آن دو سورهء حمد و آیة الکرسى و سورهء«قل هو اللّه احد»و سورهء «انا انزلناه»بخواند آنگاه خدایى را که عورت او را پوشانده و او را میان مردم زینت داده سپاس گوید.و بسیار بگوید:«هیچ نیرو و توانایى جز از جانب خداى والا و بزرگ نیست.»که اگر چنین کندخدا را در آن لباس معصیت نکرده و به هر نخى که در آن لباس است فرشته اى گماشته شود که براى او خدا را تقدیس نموده و براى او آمرزش بخواهد و ترحم نماید. بدگمانى را از میان خود بدور اندازید که خداوند متعال از این کار باز داشته است.من به همراه پیامبر خدا ص و خاندانم و دو فرزندانم با هم در کنار حوض کوثر هستیم،هر کس ما را بخواهد،بایستى سخن ما را گرفته و به کردار ما عمل نماید،زیرا که هر خاندانى افراد نجیبى دارند و شفاعت از براى ماست،و دوستان ما نیز شفاعت خواهند نمود.پس براى ملاقات با ما در کنار حوض از همدیگر پیشى گیرند،زیرا که ما دشمنان را از خود مى رانیم و دوستان و پیروانمان را از آن سیراب مى نماییم و هر کس شربتى از آن بنوشد،پس از آن هرگز تشنه نگردد، حوض ما سرشار است که در آن دو چشمه آب است که از بهشت در آن مى ریزد:یکى از چشمهء تسنیم و دیگر از معین چشمهء گوارا که پیرامون آن زعفران است و ریگ هایش از لؤلؤ و یاقوت است که همان حوض کوثر است.کارها به دست خداست،نه در دست بندگان؛و اگر به دست بندگان بود،هرگز دیگرى را بر ما برنمى گزیدند و لیکن خداوند رحمتش را به هر کس که بخواهد مخصوص مى گرداند.پس خداى را در برابر نعمت هاى اولیه در جهت حلال زاده بودن سپاس گویید. هر چشمى در روز رستاخیز گریان است و هر دیده اى در روز رستاخیز بیدار،مگر چشمى که خداوند آن را ویژهء کرامتش قرار داده باشد و بر هتک حرمتى که از امام حسین ع و خاندان پیامبر ص شد گریه کرده باشد.شیعهء ما به منزلهء زنبور است که اگر مردم مى دانستند در باطن آنها چیست آنها را مى خوردند.آنگاه که مردى مشغول خوردن غذاست،او را شتاب زده نکنید تا از غذا خوردن فارغ شود و نیز کسى که بر قضاى حاجت گشته تا کارش تمام شود،شتابزده نکنید.هر گاه یکى از شما از خواب بیدار شد،بگوید:«معبودى جز خداى بردبار و کریم،زنده و پاینده نیست که او بر هر چیزى توانا است،منزّه است پروردگار پیامبران و خداى فرستادگان و پروردگار آسمان هاى هفت گانه و آنچه در آنهاست و پروردگار زمین هاى هفت گانه و آنچه در آنهاست و پروردگار عرش بزرگ و سپاس از آن پروردگار جهانیان است.»و آنگاه که از خوابش بیدار شد،پیش از ایستادن بگوید:«خداوند مرا بس است،پروردگارم براى من از مردم بس است،بس است کسى که او از آن روزى که بودم براى من بس است.خداوند براى من بس است که خوب کار سازى است.» و هر گاه یکى از شما شب هنگام از خواب برخاست،به اطراف آسمان نگریسته و بخواند:«به راستى که در آفرینش آسمان و زمین تا به راستى که تو در وعده گاه خلاف نمى کنى».سر کشیدن به چاه زمزم درد را از بین مى برد،پس از آب آن که در سمت رکن حجر الاسود است بیاشامید که در زیر حجر الاسود چهار چشمهء بهشتى است:فرات،نیل و دو چشمهء سیحان و جیحان که دو رودخانه اند. مسلمان نبایستى در رکاب کسى که به فرمان خدا ایمان ندارد و در مورد غنیمت دستور خدا را اجرا نمى کند،به جهاد برود که اگر در چنین جنگى کشته شود،دشمن ما را در منع حقوق ما و ریختن خون ما یارى کرده است و مرگ او مرگ دوران جاهلیت است.یاد ما اهل بیت از دردها،بیمارى ها و وسوسه هاى تردیدآمیز شفاست و آمدن به سوى ما مایهء خشنودى پروردگار بزرگ است و آن که دستورات ما را گرفته و عمل کند،فرداى قیامت در جایگاه قدس با ما خواهد بود.و آن که منتظر امر ما باشد، همچون کسى است که در راه خدا به خون غلتیده است.هر که جنگ ما با دشمنان را ببیند و یا نالهء دادخواهى ما را بشنود و ما را یارى ننماید،خداوند او را به صورت در آتش مى افکند.آنگاه که مردم بیم داشته باشند و راه ها بر آنان تنگ گردد. ما دروازهء فریادرسى آنان هستیم و ما باب حطّه ریزش گناه هستیم و آن در سلامتى است که هر کس از آن داخل گردد رهایى یافته و هر کس باز ماند نابود مى گردد.خداوند به وسیلهء ما آغاز مى نماید و به وسیلهء ما پایان مى دهد و به خاطر ما آنچه بخواهد محو مى کند و به جهت ما استوار مى سازد و به واسطهء ما شرّ دوران سخت را برمى گرداند و به خاطر ما باران فرو مى فرستد،پس فریب کار شیطان شما را از خدا فریب ندهد.از روزى که خداى متعال درهاى آسمان را بسته،یک قطره آب از آن فرود نیامده و اگر قائم ما ع قیام نماید آسمان بارانش را ببارد و زمین گیاهش را برویاند و کینه از دل بندگان زدوده شود و درندگان و چهارپایان با یک دیگر در صلح و آشتى بوده،تا آنجا که زنى از عراق تا شام راه بیفتد و جز بر سبزه زاران گام ننهد و زیور و زینت خود را بر سر داشته شد،هیچ درنده اى او را به هیجان نیاورده و او از هیچ چیزى نترسد. اگر بدانید که جایگاه شما در میان دشمنتان و بردبارى شما بر آزارى که مى شنوید چقدر والاست،قطعا چشم هایتان روشن مى گردد.و اگر مرا از دست بدهید پس از من کارهایى را خواهید دید که هر کدام از شما آرزوى مرگ کند از آنچه از منکران و تجاوزکاران حق خدا و بیم بر جان خود ببیند.پس در چنین روزى همگى به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید و بر شما باد بردبارى و نماز و تقیّه.بدانید که خداوند متعال از بندگانش کسانى را که رنگارنگ اند دشمن مى دارد.پس،از حق و ولایت اهل حق برکنار نشوید،زیرا که اگر کسى به جاى ما دیگرى را برگزیند نابود مى گردد و دنیا از دستش فوت شده و با حسرت از دنیا مى رود. هنگامى که یکى از شما به خانه اش وارد شد به اهل خانه سلام دهد و بگوید:سلام علیکم و اگر کسى در خانه نباشد بگوید:سلام بر ما از جانب پروردگارمان،و بایستى هنگام ورود به خانه اش سورهء«قل هو اللّه احد»را بخواند که فقر را از بین مى برد.به کودکان خود نماز یاد دهید و آنگاه که هشت ساله شدند جهت نماز خواندن مورد بازخواست قرار دهید.از نزدیک شدن به سگان بپرهیزید،کسى که سگ در حال رطوبت به او برخورد،خود را بشوید و اگر خشک باشد بر لباس خود آب بپاشد. هر گاه از حدیث ما چیزى که معنایش را نمى فهمید شنیدید آن را به خود ما بازگردانید و در مورد آن توقف کنید و تسلیم شوید تا حق بر شما آشکار گردد و از فاش کنندگان راز و عجول مباشید.تندروان و غالیان به ما بازگشته و کوته ورزان بازمانده که در حق ما کوتاهى کرده اند،بایستى به ما بپیوندند.هر کس به ما چنگ زند به ما ملحق مى شود و هر کس به جز راه ما گام بردارد غرق مى شود.براى دوستان ما فوج هایى از رحمت خدا و براى دشمنان ما فوج هایى از خشم خداست،و راه ما میانه روى و در دستورات ما رشد و راهیابى است. در پنج مورد شک نمى شود:نماز وتر،نماز جمعه،و دو رکعت نخست از نمازهاى واجب و نماز صبح و نماز مغرب و هر گاه بنده اى وضو نداشته باشد،قرآن نخواند تا وضو بگیرد.آنگاه که در نمازید.هر سوره اى که مى خوانید رکوع و سجود آن را به طور کامل به جاى آورید.مرد در پیراهنى که حمایل وار به تن کرده،نماز نخواند که از کارهاى قوم لوط بوده است. نماز خواندن براى مرد در لباسى که دو طرف آن را به گردنش گره زده و پیراهنى ضخیم که دگمه هایش را بسته،کفایت مى کند.مرد نبایستى بر صورت یا فرشى که در آن تصویر باشد سجده کند و اگر تصویر در زیر پایش بوده یا چیزى بر آن بیندازد که آن را بپوشاند،جایز است.مرد نباید درهم هایى را که تصویر دارد در حال نماز در لباسش گره زند.و جایز است که آن درهم ها را اگر مى ترسد در کیسه اى یا در لباس دیگر قرار دهد و به کمرش ببندد.مرد نبایستى بر خرمن گندم و خرمن جو و به هیچ نوع خوردنى سجده کند،و نیز نباید بر نان سجده نماید و مرد تا نام خدا را بر زبان نیاورده وضو نگیرد تا این که بسم اللّه گفته،پیش از دست زدن بر آب بگوید:«به نام خدا و با خدا،خداوندا!مرا از توبه کنندگان و پاکیزگان قرار ده.»آنگاه که از وضویش فارغ شد بگوید:«گواهى مى دهم که معبودى جز خدا نیست که یکتاست و شریکى ندارد و گواهى مى دهم که محمّد بنده و فرستادهء اوست.»که در این هنگام سزاوار آمرزش خواهد بود. کسى که با شناختن حق نماز،نماز خواند آمرزیده مى شود.مرد نبایستى در هنگام نماز واجب نماز نافله بخواند؛مگر عذرى داشته باشد که پس از آن در صورت امکان قضا نماید،خداوند مى فرماید:«کسانى که همواره در نمازند»یعنى کسانى که همواره آنچه شب از آنان فوت مى شود در روز،و آنچه در روز از آنان فوت شده در شب قضا مى کنند،در وقت نماز واجب قضاى نماز نافله نمى شود.نخست نماز واجب را بخوان،آنگاه هر چه خواستى نماز دیگر بخوان. نماز در مکه و مدینه برابر هزار نماز است و انفاق یک درهم در راه حج برابر با هزار درهم است.مرد بایستى در نمازش خشوع داشته باشد که هر کس دلش براى خدا خاشع شد اعضاى بدنش خاشع شده و با چیزى بازى نمى کند.قنوت در نماز جمعه پیش از رکوع رکعت دوم است و در رکعت نخست سورهء حمد و سورهء جمعه خوانده مى شود و در رکعت دوّم سورهء حمد و منافقین.در هر دو رکعت پس از دو سجده بنشیند تا اعضاى بدن شما آرام گیرد،سپس برخیزید که ما چنین مى کنیم. هنگامى که یکى از شما در پیشگاه خداوند متعال ایستاد،دست خود برابر سینه اش بلند کند و آنگاه که یکى از شما در برابر خداوند بوده،بایستى سینه اش را جلو برده و کمرش را راست نگه داشته و خم نشود و هر گاه یکى از شما از نمازش فارغ شد،باید دو دست خود را به آسمان بلند کرده و در دعا زیاده روى کند. عبد اللّه بن سبا گفت:اى امیر مؤمنان!مگر خدا در همه جا نیست؟فرمود:چرا. گفت:پس چرا بنده دست هایش را به سوى آسمان بلند کند؟فرمود:مگر در قرآن نمى خوانى که:«روزى شما و آنچه بدان وعده داده شده اید در آسمان است»پس روزى را جز از جایى که براى آن شخص مى توان خواست مى شود که جاى معیّن روزى و هر چه خدا وعده داده آسمان است.بنده از نمازش برنمى گردد تا آن که از خدا بهشت را بخواهد و به او از آتش دوزخ پناه برده و از او بخواهد که از حور العین به او همسر دهد.هر گاه یکى از شما براى نماز ایستاد،بایستى نماز وداع کننده بخواند،و لبخند نماز را قطع نمى کند؛ولى قهقهه باعث قطع نمازش مى شود،هنگامى که خواب به دل راه یافت وضو واجب مى شود و هر گاه در حال نماز خواب بر چشمت غلبه کرد نماز را قطع کن و بخواب؛زیرا که تو نمى دانى به خود دعا مى کنى یا نفرین مى نمایى یا شاید به خودت نفرین مى کنى. هر کس ما را به دلش دوست داشته و با زبانش یارى مان کند و در رکاب ما با دستانش با دشمنانمان بجنگد،او در بهشت با ما و در درجهء ما خواهد بود و کسى که ما را به دلش دوست داشته و با زبانش ما را یارى کند و در رکاب ما با دشمنانمان جنگ نکند،او از آن که گفتیم دو درجه پائین تر خواهد بود و هر که ما را به دلش دوست داشته و با زبان و دستش یارى نکند،او در بهشت خواهد بود.و هر که ما را به دلش دشمن داشته و با زبانش و دستش بر علیه ما ضرر رساند،او با دشمن ما در آتش خواهد بود و هر که ما را به دلش دشمن داشته و با زبانش بر ما ضرر بزند او در دوزخ خواهد بود و هر که ما را به دلش دشمن داشته و به ما با زبان و دستش ضرر نزند او در آتش خواهد بود،به راستى که بهشتیان به خانه هاى شیعیان ما مى نگرند؛همان گونه که آدمى به ستارگان آسمان مى نگرد. هر گاه از سوره هاى تسبیح دار که در اواخر قرآن است خواندید،بگویید:«پاک و منزّه است خداى والا»،و هر گاه آیهء«به راستى که خدا و فرشتگانش بر پیامبر صلوات مى فرستند»را خواندید،پس بر او صلوات بفرستید؛چه در نماز باشید یا در غیر آن. در بدن چیزى که از چشم کمتر شکر خدا کند نیست،پس هر چه او مى خواهد به او ندهید؛مبادا شما را از یاد خدا غافل سازد.آنگاه که سورهء«تین»را خواندید در آخرش بگویید:«و ما بر این امر از گواهان هستیم.» وقتى خواندید:«بگویید به خدا ایمان آوردیم»بگویید:«به خدا ایمان آوردیم تا برسید به مسلمون.»هنگامى که بنده اى در تشهد در دو رکعت آخرى در حال نشسته بگوید:«گواهى مى دهم که معبودى جز خدایى که شریکى ندارد نیست و گواهى مى دهم که محمّد بنده و فرستادهء خداست و به راستى که قیامت فرا رسنده است و تردیدى در آن نیست و خداوند آنچه را که در گورهاست بر مى انگیزاند»،آنگاه اگر حدثى از او سر زد نمازش به پایان رسیده است.خداوند به چیزى که سخت تر از پیاده رفتن به خانه اش باشد،پرستش نشده است.خیر را در سم و گردن شتران به هنگام آمد و رفتشان بخواهید.این که نبیذ سقایه نامیده شده،به این جهت است که پیامبر خدا ص دستور داد کشمش را که از طائف براى حضرتش آورده بودند،بخیسانند و در حوض زمزم بریزند که آبش تلخ بود و حضرت مى خواست تلخى آن بشکند،پس اگر آب کشمش کهنه شد از آن نیاشامید.هنگامى که مرد برهنه شود شیطان به او نگریسته و طمع مى کند،پس خود را بپوشانید، مرد نباید لباس خود را از رانش دور کرده و در میان گروهى بنشیند.کسى که چیزى را که بوى آزار دهنده دارد بخورد مثل سیر یا پیاز نبایستى به مسجد نزدیک شود.مرد بایستى در سجدهء نماز واجب قسمت اخیر بدن خود را بلند کند.هر گاه یکى از شما بخواهد غسل کند،بایستى از دو بازوى خود آغاز کرده و آنها را بشوید،هنگامى که نماز خواندى بایستى خودت قرائت و تکبیر و تسبیح را بشنوى،و آنگاه که از نماز فارغ شدى به سمت راست خود برگردان. از دنیا توشه بگیر که بهترین توشه اى که از آن برمى گیرى پارسایى است.از بنى اسرائیل دو امّت گم شدند:یکى در دریا و دیگرى در خشکى،پس به چیزى که حلال بودنش را مى شناسید نخورید.هر کس دردى را که به او رسیده سه روز از مردم پنهان دارد و به خدا شکوه کند بر خدا لازم است که او را از آن درد شفا بخشد. دورترین حال بنده از خدا هنگامى است که همّتش شکم و شهوت جنسى اش باشد.مرد نباید به سفرى که در آن به دین و نمازش بیمناک است برود.به چهار چیز شنوایى داده شده:پیامبر،بهشت،دوزخ و حور العین،پس هنگامى که بنده نمازش به پایان رسید باید به همراه پیامبر ص صلوات بفرستد و از خدا بهشت درخواست کند و به خدا از آتش پناه ببرد و از او بخواهد که حور العین را به همسرى او درآورد؛زیرا کسى که به پیامبر خدا ص صلوات بفرستد پیامبر ص صلواتش را مى شنود و دعاى او به بالا برده مى شود و کسى که از خدا بهشت در خواست کند،بهشت مى گوید:پروردگار من!آنچه بنده ات خواست،به او عطا کن و کسى که از آتش پناه ببرد،آتش گوید:اى پروردگار من!بنده ات را از آنچه که به تو پناه آورد پناهش ده و کسى که حور العین بخواهد،آنها مى گویند:خداوندا!آنچه بنده ات خواست به او عطا کن.غنا ساز و آواز نوحه سرایى شیطان به خاطر بهشت است. هر گاه یکى از شما بخواهد بخوابد دست راستش را زیر گونهء راستش بگذارد و بگوید:«به نام خدا پهلویم را به خاطر خدا و بر ملّت ابراهیم و دین محمّد ص و ولایت کسى که خداوند اطاعت او را واجب فرموده،بر زمین نهادم.آنچه خدا بخواهد مى شود و آنچه نخواهد نمى شود.»هر کس این دعا را به هنگام خواب بخواند،از دزد و پیش آمد مهلک و ویرانى خانه در امان مى ماند و فرشتگان بر او آمرزش مى خواهند.کسى که به هنگام رفتن به بستر خود سورهء«قل هو اللّه احد»را بخواند خداوند متعال براى او پنجاه هزار فرشته مى گمارد که آن شب او را پاسدارى نمایند. و هر گاه یکى از شما بخواهد بخوابد،پهلو بر زمین نگذارد تا این که بگوید:«جان، دین،خانواده و فرزند و دارایى و سرانجام عمل خود و هر چه را که پروردگارم روزیم کرده و در دسترس من قرار داده به پناه عزّت و شکوه خدا و عظمت خدا و جبروت خدا و سلطنت خدا و رحمت خدا و مهربانى خدا و آمرزش خدا و نیروى خدا و توانایى خدا و جلال خدا و رفتار خدا و ارکان خدا و گردآوردن خدا و پیامبر خدا ص و به توانایى خدا بر آنچه بخواهد سپردم از شرّ جانوران سمّى و خزندهء گزنده و از شرّ پرى و آدمى و از شرّ هر چیزى که بر روى زمین مى جنبد و از شر آنچه که از زمین بیرون مى آید و از شرّ آنچه که از آسمان فرود مى آید و آنچه بر آسمان بالا مى رود و از شر هر جنبنده اى که تو گیرندهء زمام او هستى،به راستى که پروردگارم بر راه راست است و او بر هر چیزى تواناست و هیچ نیرو و توانایى نیست مگر از جانب خداى والا و عظیم»،که پیامبر خدا ص با این دعا حسن و حسین ع را تعویذ نمود و به ما نیز چنین دستور مى داد. و ما گنجینه داران دین خدا هستیم،و ما چراغ هاى درخشان دانش هستیم،آنگاه که پرچمدار و مهترى از ما از دنیا رود مهتر و پرچمدار دیگرى پدیدار گردد.کسى که از ما پیروى کند گمراه نمى گردد و هر که ما را انکار کند راه نمى یابد.و هر کس دشمن ما را به ضرر ما یارى کند نجات نمى یابد و آن که ما را به دشمن بسپارد هرگز یارى نگردد.پس به جهت طمع دنیا و دارایى اندکى که از دست شما رفتنى است و شما نیز از آن جدا خواهید شد،از حد ما باز نایستید؛زیرا کسى که دنیا را بر آخرت ترجیح دهد و به جاى ما آن را برگزیند،فردا رستاخیز حسرت بزرگى به او دست خواهد داد و این است معناى گفتار خداوند که:«مبادا کسى گوید:اى حسرت و اندوه بر آنچه در بارهء خدا کوتاهى نمودم؛گر چه از خوارشدگان مى باشم.» کودکان خود را از چربى که از خوردن غذاى چربى آلوده شده اند بشویید؛زیرا که شیطان چربى مانده از غذا را مى بوید و کودک در حال خواب مى ترسد و دو فرشتهء نویسنده از آن اذیّت مى بینند.نخستین نگاهتان به زن از آن شماست؛ولى نگاه دیگرى در پى آن ننمایید و از فتنه حذر کنید.شراب خوار دائم آنگاه که به ملاقات خدا مى رود همچون بت پرست خدا را ملاقات مى کند.حجر بن عدى گفت اى امیر مؤمنان! شراب خوار دائم چه کسى است؟فرمود:کسى که هر وقت شراب پیدا کرد بنوشد. کسى که مست کننده اى بنوشد تا چهل شبانه روز نمازش پذیرفته نمى شود.هر کس به مسلمانى سخنى گوید که هدفش کاستن از شخصیّت او باشد،خداوند متعال او را در میان خبال چرک و خون دوزخیان و زنان زناکار زندانى مى کند تا دلیلى براى گفته خود بیاورد.مرد نباید با مرد دیگر در زیر یک روانداز بخوابد،و همچنین زنى نبایستى با زن دیگر در زیر یک روانداز بخوابد و کسى که چنین کند واجب است که تأدیب شود که همان تعزیر است. دبّا را که نوعى کدوست بخورید که مغز را زیاد و تقویت مى کند و پیامبر خدا ص از آن خوشش مى آمد.پیش از غذا و پس از آن ترنج بخورید که خاندان محمّد ع چنین مى کردند.گلابى دل را جلا داده و دردهاى درونى را آرامش مى بخشد. آنگاه که شخصى به نماز ایستد،ابلیس از روى رشک به او نگاه مى کند،به جهت این که مى بیند که رحمت خدا او را فرا گرفته است.بدترین کارها،کارهاى نو ظهور بدعت ها است،بهترین کارها آن است که مایهء خشنودى خداى متعال باشد،هر که دنیا را پرستیده و آن را بر آخرت ترجیح دهد،سرانجام ناگوارى خواهد داشت.آب را مایهء خوش بویى سازید.هر کس از خدا به آنچه که به او قسمت کرده خشنود و راضى گردد،بدنش آسوده مى گردد کسى که زندگى و عمرش در کارى که او را از خداى متعال دور مى کند صرف کند،زیان کرده است،اگر نمازگزار بداند که چقدر از جلال خدا او را فرا گرفته است دوست نمى دارد که سر از سجده اش بردارد. بپرهیزید از این که کارهایتان را به تأخیر اندازید،آنچه در توانتان است مبادرت کنید،آنچه روزى شماست به زودى با ناتوانى شما هم به شما خواهد رسید و آنچه به زیان شماست هرگز نمى توانید با هیچ راهى آن را از خود دور سازید.امر به معروف کنید و از کارهاى بد بازدارید و به آنچه به شما مى رسد صبر کنید،نور مؤمن شناخت حق ماست.بدترین کورى ها براى کسى است که از دیدن برترى ما کور باشد و با ما دشمنى ورزد بدون این که گناهى از ما نسبت به او سر زده باشد؛جز این که ما او را به حق فرا خوانده ایم و دیگران او را به سوى فتنه و آشوب و دنیا فرا خوانده اند،او آنها را گرفته و آشکارا از ما بیزارى جسته و دشمنى مى کند. پرچم حق به دست ماست،هر که در سایهء آن درآید بر او سایه مى افکند و هر کس بدان پیشى کند،کامیاب گردد و هر کس از آن باز ماند نابود گردد و هر که از آن جدا شود سرنگون گردد و هر کس بدان چنگ زند نجات یابد.من رئیس و پیشواى مؤمنان هستم و مال و ثروت رئیس و پیشواى ستمگران است،به خدا سوگند!مرا جز مؤمن دوست و به جز منافق دشمن نمى دارد. آنگاه که برادرانتان را ملاقات کردید با هم دست دهید و اظهار خوشرویى و شادمانى نمایید تا از یک دیگر جدا شوید،آنچه بار گناه بر گردنتان است برداشته مى شود.هر گاه یکى از شما عطسه کرد به او دعا کرده و بگویید:«خدا تو را رحمت کند»و او در پاسخ بگوید:«خداوند شما را آمرزیده و رحمت کند.»خداوند متعال مى فرماید:«و آنگاه که تحیّتى به شما گفته شد،بهتر از آن گویید یا همان را بازگردانید.»با دشمن خود دست بده گرچه دوست ندارد؛زیرا که این از دستورات خدا بر بندگانش است که مى فرماید:«با بهترین وجه دفاع نما تا کسى که میان تو و او دشمنى است گویى دوستى صمیمى است و این روش را فرا نمى گیرد مگر کسانى که صبر کرده و فرا نمى گیرد مگر کسى که داراى بهرهء بزرگى است.»سخت ترین مجازاتى که در مورد دشمنت مى کنى،این باشد که در بارهء او خدا را اطاعت کنى و براى تو کافى است که ببینى دشمنت معصیت خداى متعال را انجام مى دهد.دنیا در گردش است،پس بهرهء خود را از آن به نیکوترین وجه برگیر تا نوبت تو فرا رسد. مؤمن بیدار،مراقب و بیمناک است،و در انتظار یکى از دو پیشامد خوب است: فرج دنیایى و سعادت آخرتى و از بلا به این جهت مى ترسد که مجازات گناه او باشد،به رحمت پروردگارش امیدوار است،مؤمن از بیم و امید خالى نیست،از آنچه پیش فرستاده بیمناک است،و از جستجوى آنچه خدا به او وعده داده غفلت نمى کند و از آنچه خداوند او را بیم داده ایمن نیست.شما آبادکنندگان زمین هستید،همان کسانى که خداوند شما را در آن جاى داده تا ببیند چگونه رفتار مى کنید.پس در آنچه از شما مى بیند مراقب باشید! از شاهراه حرکت کنید تا این که دیگران جاى شما را نگیرند.هر کس عقلش کامل است،رفتارش نیکوست.و در دینش نیکو بنگرد:«به سوى آمرزشى از پروردگارتان و بهشتى که به پهناى آن آسمان ها و زمین است و براى پرهیزکاران مهیّا شده است،بشتابید.»زیرا که شما بدان هرگز دست نخواهید یافت مگر با پارسایى،کسى که زنگار گناه گیرد از یاد خدا کور شود. هر کس دستور پیشواى الهى را ترک کند،خداوند شیطانى به او بگمارد که همنشین او گردد،چرا مخالفان شما در گمراهى خودشان از شما بیناتر و در صرف مالى که در دست دارند،از شما بخشنده ترند؟این نیست مگر این که شما به دنیا اعتماد کردید و به ستم کشیدن راضى شدید و به مال اندک دنیا حرص ورزیدید و در مورد آنچه وسیلهء عزّت و شکوه و نیک بختى شما و نیروى شما بر ستمگران شما بود، کوتاهى کردید،نه در بارهء آنچه خدا به شما دستور داده از او حیا مى کنید و نه براى خود اندیشه مى کنید و شما هر روز در ستمى تازه هستید و شما از خوابتان بیدار نمى شوید و سستى شما به پایان نمى رسد.آیا نمى بینید که شهرها و دین شما هر روز ضایع تر مى گردد و شما در غفلت دنیا به سر مى برید،خداوند متعال به شما مى فرماید:«به کسانى که ستمگرند اعتماد نکنید که آتش شما را فرا گیرد و جز خدا براى شما دوستانى نیست و آنگاه یارى نمى شوید.» فرزندانتان را نامگذارى کنید و اگر نمى دانید که پسر است یا دختر،نامى بر آنان انتخاب کنید که بر مرد و زن اطلاق مى شود،زیرا فرزندان سقط شده در روز رستاخیز به هنگام ملاقات با شما که نامگذارى نکرده باشید،فرزند سقط شده به پدرش گوید: چرا مرا نامگذارى نکردى؟که پیامبر خدا محسن ع همه را پیش از تولدش نامگذارى کرد. بپرهیزید از این که سر پا ایستاده آب بیاشامید که موجب درد بى درمانى است،مگر آن که خداوند او را عافیت بخشد.آنگاه که به چهارپایان سوار شدید خداى متعال را به یاد آورید و بگویید:«پاک و منزّه است کسى که این حیوان را مسخّر ما ساخته و ما توانایى آن را نداشتیم و به سوى پروردگارمان بازگشت خواهیم نمود.»هر گاه یکى از شما به سفر رود بگوید:«خداوندا! تو همراه من در سفر و بارى که در پشت کشیده مى شود و جانشین من در خانواده و مال و فرزندانم مى باشى»،و چون در منزل فرود آمدید بگویید:«خداوندا!ما را در منزل با برکتى فرود آور که تو بهترین فرود آورندگانى».آنگاه که چیزى از نیازمندى هاى خود را از بازار خریدید به هنگام ورود به بازار بگویید:«گواهى مى دهم که خدایى جز خداى یکتا نیست که شریکى ندارد و گواهى مى دهم که محمد بنده و فرستادهء اوست،خداوندا!من از کالاهاى زیان آور و سوگند دروغ به تو پناه مى برم و به تو از کسادى پناه مى برم». کسى که پس از نماز خواندن منتظر فرا رسیدن نماز دیگر باشد از زیارت کنندگان خداى متعال به شمار مى آید و بر خداوند متعال لازم است که زائرش را بزرگ داشته و آنچه مى خواهد عطایش فرماید.آن که حج و عمره به جاى آورد مهمان خداست و خداوند آمرزش را به او بى دریغ عطا مى کند. کسى که به کودکى که هنوز شعور ندارد نوشابهء مست کننده بدهد،خداوند متعال او را در میان خبال که چرک و خون دوزخیان و زنان زناکار است زندانى مى کند تا به کارى که کرده دلیلى بیاورد،صدقه براى مؤمن سپر بزرگ از آتش است و براى کافر وسیلهء حفظ مال اوست که به زودى عوض صدقه اش به او داده مى شود و بلاها از او گردانده مى شود ولى در جهان آخرت بهره اى ندارد. دوزخیان به وسیلهء زبان به آتش افکنده مى شوند و نوریان به وسیلهء زبان نور بخشیده شده اند،پس زبان خود را نگهدارید و آن را به یاد خدا مشغول سازید پلیدترین کارها آن است که گمراهى بار آورد و بهترین دست آوردها کارهاى خیر است.بپرهیزید از این که صورت کشیده بسازید که در روز رستاخیز از آن بازپرسى خواهید شد.و چون خاشاکى از تو به وسیلهء فردى گرفته شد،بگو:خداوند آنچه را که خوش ندارى از تو دور سازد.آنگاه که از حمام بیرون آمدى و برادرت به تو گفت:«حمام و آب گرمت خوش باد»،بگو:«خداوند خاطرت را آسوده سازد.»و آنگاه که برادرت به تو گفت:«خداوند بر تو سلام فرستد.»بگو:«و تو را نیز خداوند سلام فرستاده و در بهشت جاى دهد.»در جاده و شاهراه ادرار نکرده و دفع مدفوع نکن. درخواست کردن پس از مدح و ثناگویى است،پس نخست خداى را ثنا گویید، آنگاه نیازمندى هاى خود را درخواست کنید.خدا را ثنا گویید و او را مدح کنید پیش از آن که نیازمندى ها را بخواهید.اى کسى که دعا مى کنى!چیز نشدنى و غیر حلال را درخواست مکن.آنگاه که بخواهید که به نوزاد پسرى مبارک باد گویید،بگویید:«خداوند این بخشش را براى تو مبارک گرداند و او را به رشد رسانده و نیکى او را به تو روزى کند.»و هر گاه برادرت از مکّه باز آمد،میان دو چشمش و دهانش را که با آن حجر الاسود را بوسیده که پیامبر خدا ص آن را بوسیده ببوس و چشمش را ببوس که با آن به خانهء خداى متعال نگریسته و پیشانى و صورتش را ببوس و به هنگام مبارکبادش بگوید:«خداوند حجّ تو را بپذیرد و کوششت را سپاس فرماید و آنچه هزینه کردى عوض دهد و این سفر را آخرین سفر حجّت قرار ندهد. از افراد پست دورى نمایید که پست کسى است که از خداوند نمى ترسند و که کشندگان پیامبران در میان آنهاست و دشمنان ما از آنها هستند.به راستى که خداوند متعال توجّهى بر زمین کرد و ما را برگزید و براى ما شیعه اى برگزید که ما را یارى کرده،در شادى ما شاد و در غم و اندوه ما اندوهگین گردند و مال و جان خود را در راه ما ببخشند،آنان از ما بوده و به سوى ما خواهند آمد،از شیعیان ما نیست بنده اى که گناهى را مرتکب شود که ما او را از آن بازداشته ایم،آنگاه بمیرد تا این که به بلایى گرفتار شود که گناهانش را پاک نماید،این بلایا در ثروت یا در فرزندان یا در جانش مى باشد تا آن که خدا را ملاقات کند که گناهى نداشته باشد و اگر گناهى بر او بماند،به هنگام مرگش جان کندن به او سخت گیرند. شیعهء ما به هنگام مردن،صدّیق و شهید از دنیا مى رود؛چرا که امر ولایت ما را تصدیق کرده و به خاطر خداوند متعال در راه ما دوستى و دشمنى کرده و به خدا و پیامبرش ایمان آورده است،خداوند متعال مى فرماید:«و آنان که به خدا و پیامبرانش ایمان آورده اند همینان در پیشگاه پروردگارشان صدّیقان و شهیدان هستند،آنان پاداش و نورشان را دریافت خواهند کرد.» بنى اسرائیل به هفتاد و دو گروه پراکنده شدند و به زودى این امّت به هفتاد و سه گروه پراکنده خواهند شد که یک گروه در بهشت است.کسى که راز ما را فاش نماید، خداوند سختى آهن را به او بچشاند.در هفتمین روز تولّد،فرزندانتان را ختنه کنید و گرما و سرما شما را از این کار باز ندارد،زیرا که ختنه موجب پاکیزگى بدن نوزاد است و به راستى که زمین از ادرار کسى که ختنه نشده زارى مى کند.مستى چهار نوع است: مستى شراب،مستى ثروت،مستى خواب،مستى پادشاهى.هنگامى که یکى از شما خواست بخوابد،بایستى دست راستش را زیر گونهء راستش بگذارد؛زیرا نمى داند که از خوابش بیدار مى شود یا نه.دوست دارم که مؤمن در هر پانزده روز یک مرتبه نوره بکشد. ماهى کمتر بخورید که گوشت بدن را ذوب کرده و بلغم را مى افزاید و تنفس را دشوار مى سازد،نوشیدن تدریجى شیر هر دردى را درمان است،به جز مرگ.انار را با پیهء آن بخورید که معده را دبّاغى مى کند و دانه اى از انار که در معده جاى مى گیرد تا چهل شب مایهء زندگى دل و روشنى بخش جان و امانى از بیمارى وسوسهء شیطان است.سرکه،خوب نان خورشتى است که صفرا را مى شکند و دل را زنده مى کند.کاسنى بخورید که هر بامداد قطره اى از قطره هاى بهشتى بر آن است.آب باران بنوشید که بدن را پاکیزه مى سازد و بیمارى ها را دفع مى کند،خداوند متعال مى فرماید:«و آبى از آسمان فرود مى آورد تا شما را پاکیزه نموده و پلیدى شیطان را از شما زدوده و دل هاى شما را استوار ساخته و گام هاى شما را ثابت و استوار نماید.»هیچ دردى نیست مگر آن که در سیاه دانه درمان و شفاى آن است؛مگر مرگ.گوشت گاو بیمارى آور است و شیرش درمان و روغنش شفاست.بهترین غذا و درمان براى زن باردار خرما است.خداوند متعال به مریم ع مى فرماید:«درخت خرما را بجنبان تا خرماى تازه اى براى تو بیفتد،پس بخور و بیاشام و دیدهء خود را روشن ساز.»کام فرزندانتان را با خرما بردارید که پیامبر خدا ص با حسن و حسین ع چنین کرد. هر گاه یکى از شما خواست با همسرش آمیزش نماید،شتاب نکند که زنان را نیازهایى است.هر گاه یکى از شما زن بیگانه اى دیده و از او خوشش آمد،با زن خود همبستر شود که در همسرش همان است که دیده است؛و البته نگذارد که شیطان به دلش راه یابد،و چشمش را از آن زن بیگانه بگرداند و اگر همسرى ندارد،دو رکعت نماز بگذارد و خدا را فراوان ستایش کند و بر پیامبر و خاندانش صلوات بفرستد،آنگاه از فضل خداوند درخواست کند که خداوند با مهربانى خود به او چیزى مى دهد که او را بى نیاز مى سازد.چون یکى از شما با همسرش همبستر شود باید کمتر حرف بزند،چرا که حرف زدن در چنین حالى موجب لال شدن فرزند مى شود،هیچ یک از شما در آن حال به درون آلت تناسلى همسرش ننگرد که شاید چیزى ببیند که خوشش نیاید و نیز موجب کورى فرزند مى شود.هنگامى که یکى از شما خواست با همسرش آمیزش کند،باید بگوید:«خداوندا!من به دستور تو اندام جنسى او را بر خود حلال نمودم و به امانت تو آن را پذیرفتم،پس اگر فرزندى از او براى من مقدّر کرده اى،آن را فرزند پسر کامل گردان و براى شیطان در او بهره و شریکى قرار نده.» حقنه یکى از چهار روش درمانى است.پیامبر خدا ص فرمود:بهترین چیزى که با آن درمان مى کنید حقنه است که شکم را فربه کند و درد درون را پاک کرده و بدن را نیرومند مى سازد،از بنفشه به عنوان انفیه استفاده کنید،و بر شما باد حجامت.

 

تحقیق و تدوین

مسعود مطهری نسب

رئیس اندیشکده تمدن نوین اسلامی

tamadonnovin.ir